تبلیغات
حدیث های مختلف وکلوپ های مذهبی وکتاب های دینی - حدیث

حدیث
«یَا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لاتُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَىِ اللّه ِ وَرَسُولِه وَاتَّقُوااللّه َ إِنَّ اللّه َ سَمِیعٌ عَلِیمٌ یَا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لاتَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِىِّ وَلاتَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَأَنْتُمْ لاَ تَشْعُرُونَ»حدیث
اى كسانى كه ایمان آورده اید. چیزى را بر خدا و رسولش مقدّم نشمرید (وپیشى نگیرید) وتقواى الهى پیشه كنید كه خداوند شنوا و داناست. اى كسانى كه ایمان آورده اید! صداى خود را فراتر از صداى پیامبر نكنید، و در برابر او بلند سخن مگوئید (و داد و فریاد نزنید) آن گونه كه بعضى از شما در برابر بعضى بلند صدا مى كنند. مبادا اعمال شما (بخاطر بى ادبى ها) نابود گردد در حالى كه نمى دانید.

مولوى:
از خدا جوییم توفیق ادب بى ادب محروم ماند از لطف ربّ
بى ادب تنها نه خود را داشت بدبلكه آتش در همه آفاق زد

«ادب» چه واژه شیرین و دلپذیرى است، چه كلمه نشاط آور و زیبایى است، چه لفظ دلنشین و دوست داشتنى است، كلمه اى كه همه دوست دارند معنى و مفهوم آن را در همه جا و همه كس شاهد باشند، و در همه رفتار و كردارها نمایان گردد، و همه مجسمه آن معنى و مفهوم باشند.
شاید هیچ واژه اى باندازه آن مورد توافق و خواست همه انسانها نباشد بطورى كه همه انسانها و ملّتها با هر دین و مرامى كه باشند از كوچك و بزرگ آن را بپسندند و به آن عشق بورزند، و دوست داشته باشند هم خود به آن آراسته باشند هم دیگران، آرى موضوعى كه همه آرزوى آن را دارند و با تمام وجود به آن عشق مى ورزند.
اما سئوال این است چرا این واژه با اینكه این قدر مورد خواست و علاقه همه اقشار است تا این حدّ مورد بى مهرى قرار گرفته و مى گیرد، با اینكه اگر در زندگى فردى و اجتماعى حضور جدّى پیدا كند زندگى را شیرین و زیبا و پر معنى و امید بخش و سعادتمند مى سازد و انسانها به هم نزدیك شده و محبت ها و علاقه ها بین انسانها چند برابر مى شود.
پس چرا با این همه آثار خوب و فراوان و جایگاه ارزشمند كمتر از آن سخن گفته مى شود و كمتر در مورد آن نوشته مى شود.
ممكن است رمز همه این بى مهرى ها این باشد كه همه فكر مى كنند خوبى و جایگاه آن براى همه روشن و واضح است و سخن گفتن و نوشتن در مورد ادب پرداختن به امور بدیهى و وقت تلف كردن است و اگر كسى به آن بپردازد توجهى به او و سخنان او نمى شود، زیرا همه بر این باورند كه ادب خوب است و همه باید در مقابل خالق هستى و همه انسانها بلكه همه موجودات كه مخلوقات او هستند ادب را پیشه خود سازند چون شخصیّت انسانى انسان به مؤدّب بودن او سفارش مى كند علاوه بر اینك خالق جهان و همه انسانها آنرا براى انسان شایسته و لازم مى دانند.اما باید پذیرفت و باور كرد كه سخن گفتن و نوشتن در مورد آن گرچه براى یادآورى و بیان جوانب و موارد مختلف آن و اهمیت ویژه آن در شیرین كردن زندگى دنیوى و اُخروى در حدّى كه نیاز است مناسب بلكه ضرورى است، بویژه آنكه مى بینیم در ضمن آیات قرآن و سخنان اهل بیت علیهم السلام ابعاد تازه اى از معنى و مفهوم و نمونه هاى زیبایى از ادب اسلامى بیان شده است.
از اینرو براى استفاده بیشتر از فرهنگ غنى اهل بیت عصمت و طهارت چهل درّ گرانبها را برگزیدیم به امید آنكه بتوانیم آنها را فراگرفته و در زندگى فردى و اجتماعى به خوبى پیاده كنیم و خود و جامعه را بسوى جامعه اى پر از محبت و صفا و صمیمت سوق داده و زندگى ایده آل و خداپسندانه داشته باشیم.
محمود شریفى


[ ]
[ مرتبط با ] : کتابخانه دینی
ن : ابوالفضل بوستان زاده
ت : 1394/08/6

محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در 1? شعبان سال 2?? هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.